FANDOM



ชื่ออื่น ๆ : มะกาดิน(ศรีราชา) ขี้กาแดง ขี้กาลาย ขี้กาน้อย กายิงอ

ชื่อสามัญ : -

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Trichosanthes bracteata (Lam.) Voight (T.palmata Roxb.)

วงศ์ : CUCURBITACEAE




ลักษณะทั่วไป



ต้น : เป็นพรรณไม้เถาเลื้อยพาดพันตามต้นไม้ใหญ่ ลำต้นนั้นจะเป็นสีขียวและมีขน

ใบ : มีลักษณะเถาและใบจะคล้ายฟักเขียว ตามข้อของเถาจะมีมือสำหรับยึดเกาะ ใบจะมีขนทั้ง 2 ด้าน

ดอก : ดอกตัวผู้และดอกตัวเมียจะมีลักษณะต่างดอกกัน ส่วนช่อดอกตัวผู้จะมีหลายดอก ช่อดอกตัวเมียจะเป็นดอกเดี่ยว และกลีบนั้นจะมีสีขาว

เมล็ด (ผล) : ผลมีลักษณะกลมโตเท่าผลส้มเขียวหวาน ผลสุกนั้นจะมีสีแดงห้อนเป็นระย้า ผลสุกใช้ตากแห้งจะแข็งและหนา ผลสุกนกชอบรับประทานมาก เยื่อหุ้มเมล็ดจะมีสีเขียวเข้ม เมล็ดมีพิษเพียวแค่ 2-3 เมล็ด ก็สามารถทำให้คนถึงตายได้ในเวลาเพียงเล็กน้อย ถ้าหากกิน

ส่วนที่ใช้ : ผล และราก



สรรพคุณ :



ผล ทำให้แห้งโดยการนำมารมควันใช้รักษาโรคหืด และเป็นยาถ่ายอย่างแรง นำมันซึ่งได้จากการต้มผลขี้กาแดงในน้ำมันมะพร้าวหรือน้ำมันงา ให้ใช้ทาบริเวณหนังศีรษะเพื่อบรรเทาอาการปวดศีรษะเพียงข้างเดียว hemjicrania และริดสีดวงจมูก ozaena

ราก ใช้รักษาโรคปสดในวัว ควาย ผสมกับขี้กาเทศ colocynth ใช้อย่างละเท่า ๆ กัน แล้วบดเป็นผงใช้ทาแก้ฝีฝักบัว นำมาต้มกับผงเมล็ดพันธุ์ผักกาด Mustard ใช้ทารักษาอาการปวดศีรษะ

อ้างอิง : พจนานุกรม สมุนไพรไทย ดร.วิทย์ เที่ยงบูรณธรรม

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Also on FANDOM

Random Wiki