FANDOM



ชื่ออื่น ๆ : หญ้าผมยุ่ง หญ้าอียู ขี้คาก (ภาคเหนือ-พายัพ) ซัวโบ๋เท้า(จีน) เส้ง ปูลู(ภาคใต) ขี้ครอก (ไทยภาคกลาง) ขี้หมู (นครราชสีมา) ปอเส้ง (ปัตตานี) ขมงดง(สุดขทัย)

ชื่อสามัญ : -

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Urena lobata Linn

วงศ์ : MALVACEAE




ลักษณะทั่วไป :



ต้น : เป็นพรรณไม้พุ่มต้นเล็ก จัดอยู่ในจำพวกมะเขือ ลำต้นมีความสูงประมาณ 3-5 ฟุต

ใบ : มีลักษณะคายและมีขน เป็นแฉคล้ายใบมะระแต่แฉกลึกกว่าเรียกว่าขี้ครอกตัวผู้ ส่วนขี้ครอกตัวเมียนั้นใบจะมีลักษระเป็นแฉก น้อยและตื้น

ดอก : ลักษณะของดอกจะมีสีแดงแกมขาว

ผล : จะเป็นหนามเหนียว และถ้าขว้างปาไปติดผมคน ก็จะยึดออกได้ยาก

ถิ่นที่อยู่ : ชอบขึ้นตามป่าราบและที่ลุ่มรกร้างทั่วไป และมีปลูกมากตามสวนยาจีนทั่ว ๆ ไป



ส่วนที่ใช้ : ต้น และใบ ใบ ราก ใช้เป็นยา



สรรพคุณ :



ต้นและใบ ใช้ต้มรับประทาน เป็นยารักษาโรคไตพิการ และยังเป็นยาช่วยขับปัสสาวะด้วย

ใบ ใช้ต้มเป็นยาใช้จิบรักษาอาการไอ ดับพิาเสมหะ

ราก ใช้รับประทานเป็นยาเย้นใช้ถอนพิษไข้ทั้งปวง

อ้างอิง : พจนานุกรม สมุนไพรไทย ดร.วิทย์ เที่ยงบูรณธรรม