FANDOM



ชื่ออื่น ๆ : หญ้าผมยุ่ง หญ้าอียู ขี้คาก (ภาคเหนือ-พายัพ) ซัวโบ๋เท้า(จีน) เส้ง ปูลู(ภาคใต) ขี้ครอก (ไทยภาคกลาง) ขี้หมู (นครราชสีมา) ปอเส้ง (ปัตตานี) ขมงดง(สุดขทัย)

ชื่อสามัญ : -

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Urena lobata Linn

วงศ์ : MALVACEAE




ลักษณะทั่วไป :



ต้น : เป็นพรรณไม้พุ่มต้นเล็ก จัดอยู่ในจำพวกมะเขือ ลำต้นมีความสูงประมาณ 3-5 ฟุต

ใบ : มีลักษณะคายและมีขน เป็นแฉคล้ายใบมะระแต่แฉกลึกกว่าเรียกว่าขี้ครอกตัวผู้ ส่วนขี้ครอกตัวเมียนั้นใบจะมีลักษระเป็นแฉก น้อยและตื้น

ดอก : ลักษณะของดอกจะมีสีแดงแกมขาว

ผล : จะเป็นหนามเหนียว และถ้าขว้างปาไปติดผมคน ก็จะยึดออกได้ยาก

ถิ่นที่อยู่ : ชอบขึ้นตามป่าราบและที่ลุ่มรกร้างทั่วไป และมีปลูกมากตามสวนยาจีนทั่ว ๆ ไป



ส่วนที่ใช้ : ต้น และใบ ใบ ราก ใช้เป็นยา



สรรพคุณ :



ต้นและใบ ใช้ต้มรับประทาน เป็นยารักษาโรคไตพิการ และยังเป็นยาช่วยขับปัสสาวะด้วย

ใบ ใช้ต้มเป็นยาใช้จิบรักษาอาการไอ ดับพิาเสมหะ

ราก ใช้รับประทานเป็นยาเย้นใช้ถอนพิษไข้ทั้งปวง

อ้างอิง : พจนานุกรม สมุนไพรไทย ดร.วิทย์ เที่ยงบูรณธรรม

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Also on FANDOM

Random Wiki