FANDOM



ชื่ออื่น ๆ : ไม้จวง จวงหอม(ภาคใต้) กะเพาะต้น (สระบุรี) เทพธาโร(ปราจีน)ข่าต้น(กรุงเทพฯ) จะไค้ต้น (พายัพ) มือแดกะมางิง(ปัตตานี) ตะไคร้ต้น(อิสาน)

ชื่อสามัญ : -

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Cinnamomum parthenoxylon

วงศ์ : LAURACEAE




ลักษณะทั่วไป



ต้น: เป็นพรรณไม้ยืนต้นมีขนาดกลางถึงขนาดใหญ่

ใบ : จะดกและหนาทึบเป็นไม้ร่มได้ดี

เนื้อไม้ : จะฟ่ามเบาเป็นสีน้ำตาลอ่อน ๆ และมีกลิ่นหอมฉุน ร้อน ๆ จะคล้ายกลิ่นการะบูน หรือคล้ายกับกลิ่นของเทพธาโร

การขยายพันธุ์ : -



อื่น ๆ : พรรณไม้นี้จะมีลักษณะต่างกับเทพธาโร คือ เทพธาโรนั้นเนื้อไม้สีน้ำตาลอ่อน ไม้นี้มีจำหน่ายตามร้านสมุนไพรทั่วไป และจะมีขายตามในงานนมัสการพระพุทธบาทสระบุรี



ถิ่นที่อยู่ : พบขึ้นตามป่าเช้งเขา และมีมากตามเชิงเขาสระบาปและบ้านอ่างจังหวัดจันทบุรี และตามป่าจังหวัดปราจีน สระบุรี ซึ่งจังหวัดปราจีนบุรี จะเรยกว่าเทพธาโร กลับกันกับจังหวัดอื่น



ส่วนที่ใช้ : ข่าต้น เนื้อไม้ใช้เป็นยา



สรรพคุณ :



ข่าต้น จะมีรสเผ็ด ช่วยขับโลหะและน้ำเหลือง หรือจะทำเป็นไม้ตีพริก ทำให้พริกมีกลิ่นหอม และใช้ขับลมในลำไส้ด้วย

เนื้อไม้ ใช้ปรุงกับสะค้านและต้นดาวเรือง นำมารับประทานรักษาฝีลมท และใช้ปรุงเป็นยาหอม ยาลม รักษาท้องขึ้นอืดเฟ้อจุกเสียดและเป็นยาบำรุงธาตุด้วย

อ้างอิง : พจนานุกรม สมุนไพรไทย ดร.วิทย์ เที่ยงบูรณธรรม