FANDOM


ชื่ออื่น ๆ : ซ้องแมวใหญ่ ซ้องแมวน้ำ (ทั่วไป), ซ้องแมวควาย ซองแมว (ภาคกลาง), จิ้งจาย ยอง ขนุน (ภาคใต้), ปะงางอ จิงจ้อ (มลายู-ปัตตานี)

ชื่อสามัญ : -

ชื่อวิทยาศาสตร์ : Gmelina villosa Roxb, Gmelina hystrix Kurz.

วงศ์ : VERBENACEAE

ลักษณะทั่วไป :

ต้น : เป็นพรรณไม้เลื้อยยืนต้น ที่ลำเถาเลื้อยแผ่ไปพาดพิงกับต้นไม้อื่น ได้ไกล ๆ แต่ถ้าไม่มี ที่พาดพิงก็จะขึ้น เป็นพุ่มสูงราว 5.5-9 เมตร

ใบ : ใบมีขนาดเล็กเท่ากับใบพุดซา มีลักษณะกลางใบแหลมแยกออกข้างเป็น 2 แฉก ใบมีสีเขียวสด พื้นผิวใบเรียบ

ดอก : ดอกออกเป็นช่อยาว ดอกมีสีเหลืองเข้ม ลักษณะปากดอกจะบานออกคล้ายกับกระบอกเขาควาย

การขยายพันธุ์ : เป็นพรรณไม้กลางแจ้ง มีการขยายพันธุ์ด้วยการปักชำกิ่ง

ส่วนที่ใช้ : ใบ, ราก

สรรพคุณ :

ใบ ใช้ทานเป็นยาแก้บวม และเป็นยาถ่ายพยาธิ ใช้ต้มเอาน้ำอม หรือบ้วนปาก แก้ปวดฟัน และแก้เหงือกบวม หรือใช้ใบสดตำให้ละเอียด แล้วพอกสุมลงบนศีรษะ ช่วยเป็นยาแก้ปวดศีรษะ และกันผมร่วง เป็นต้น

ราก มีรสชาติขมเย็น ใช้เป็นยาแก้พิษฝีภายใน แก้ร้อนใน แก้กษัย รักษาตา และเป็นยา ดับพิษทุกชนิด เป็นต้น ใบ และราก นำมาตำให้ละเอียดแล้วคั้นเอาน้ำช่วยรักษาบาดแผล หรือใช้น้ำหยอดหู แก้เจ็บหรือปวดหู

ถิ่นที่อยู่ : ซองแมว เป็นพรรณไม้ที่มักขึ้นอยู่ตามบริเวณป่าราบทั่ว ๆ ไป

อ้างอิง : พจนานุกรม สมุนไพรไทย ดร.วิทย์ เที่ยงบูรณธรรม

Ad blocker interference detected!


Wikia is a free-to-use site that makes money from advertising. We have a modified experience for viewers using ad blockers

Wikia is not accessible if you’ve made further modifications. Remove the custom ad blocker rule(s) and the page will load as expected.

Also on FANDOM

Random Wiki